Detail bericht
Terug
Verslag Paastornooi Dendermonde U12


Grootste beker op het Paastornooi van Dendermonde!

 

Uiteindelijk waren we met z'n 10-en voor het tornooi in Dendermonde. Er waren 6 ploegen ingeschreven: HBC Dendermonde, Brabo Denderbelle, Elita Buggenhout, 2x Don Bosco Gent en wij. Eigenlijk onze voltallige reeks in de afgelopen competitie :-/ buiten dat Elita Buggenhout de plaats innam van HK Waasmunster. 
5 wedstrijden voor de boeg.
De eerste was al meteen tegen Dendermonde, een ploeg die ons niet zo ligt omdat ze allemaal naast elkaar verdedigen. Deze keer was het veld nòg smaller maar met de tips op basis van onze laatste competitiewedstrijd werd er deze keer wel makkelijker gescoord. Het begin van de wedstrijd ging echter de mist in, en dat lag deze keer aan onze verdediging. Senne moest als midden achter vaak bijspringen en de hoeken sloten niet aan om de vrijgekomen pivot af te dekken. Meteen een aantal goals achterstand. De hoekverdedigers kwam even op het matje en daarna was het stukken beter. Enkel een grote sterke welp (U12?) kwam nog zeker 2x tot scoren en knalde vanop een 11-tal meter. Onhoudbaar en zeer gericht. Ondanks dat konden we toch gelijk spelen tegen Dendermonde. Mooie prestatie na een mindere start. De toon was gezet.

Tegen de eerste ploeg van Don Bosco Gent begonnen we meteen heel geconcentreerd. We speelden mooie combinaties. Het was alweer heel spannend en ook hier konden we maar winnen met één punt verschil. 
De wedstrijd tegen Elita was iets makkelijker. Bij Elita speelden eerder kleinere spelers en we maakten vaak gebruik van de foutjes die zij maakten. Onze verdediging stond steeds hoger en hoger en ik moest onze ploeg toch af en toe een beetje terugroepen. Deze match wonnen we gemakkelijk.
En dan de laatste match. Zowel wij als Don Bosco hadden nog geen enkele match verloren. Want gelijk spelen, is niet verliezen. ;-)
Onze laatste match was dan ook als een finale, de winnaar was winnaar van het tornooi. De zenuwen waren gespannen, ik weet niet of het een beetje zenuwen weg nam om de spelers te laten weten dat er òòk voor de tweede een beker was, en dat ze thuis niet kunnen zien hoeveel hoger de andere beker was. 
Veel concentratie bij de start van de wedstrijd en iedereen vocht voor wat hij waard was. Het was echt een héél mooie wedstrijd om naar te kijken, maar ook wel spannend, ook voor onze supporters én de zingende supporters van Don Bosco. Een toontje lager tegen het einde, want we wonnen met 2 punten verschil.

 

Voor Liam was het pas zijn tweede handbalervaring en dat ik hem de voorlaatste match op pivot zette, daar had hij geen vertrouwen in, hij was de hoek gewoon. Maar hij heeft het na veel aandringen toch gedaan. Met de spanning in het vooruitzicht, mocht hij de laatste match weer op zijn "vertrouwde" hoekje staan en hij deed dat heel goed in verdediging, maar ook in aanval zag je zijn spelinzicht. Zijn gevaarlijkste shots kwamen althans toch vanop pivot.
Lotte verbaasde tegenstander én mezelf met haar verdediging. Ze herinnerde mij eraan dat Lukas en ik elke welp werkpuntjes had gegeven. Toen ik na de match iedereen vroeg welke werkpuntjes ze die dag gingen aanpakken, had Lotte duidelijk niet op deze vraag gewacht en meteen de koe bij de horens gevat vanaf match 1. Ook goed werk in aanval en al meteen een doelpunt in de eerste match. Men was gewaarschuwd.
Milan deed het zeer goed in aanval vanaf de 2e match. Bij de eerste match kon hij geen oplossingen bedenken. Daarna was het super, hij maakte de goede keuzes tussen zelf scoren of heerlijke assists geven. In verdediging liet hij zich echter graag bijstaan door de meisjes Ayko en Karlijn. Gelukkig maar. Dit zou hij nochtans ook alleen moeten kunnen. Die kracht komt wel nog.
Arthur is voorlopig ook nog sterker in aanval dan in verdediging. Hij moet er enkel op letten dat hij niet passt met de kracht van een shot. De meeste van zijn doelpunten belanden momenteel in zijn trainsters favoriete hoekje (ik hou dit hoekje geheim voor de tegenstanders), met dat verschil dat hij wél veel scoort. Hij zal zich ook moeten oefenen om op andere plaatsen te scoren. Bij de allerlaatste match tegen Don Bosco slaagde hij daar bijna in. Toen ik riep om te schieten, omdat de tijd zo goed als voorbij was, knalde hij van de overzijde van het veld de bal tegen de kruising van deklat en paal, nét voor de buzzer. Iedereen had daar plezier in omdat het precies zomaar vanuit de losse pols kwam.
Ayko verdedigde tegen Don Bosco zodanig sterk dat het frustrerend werd voor de aanvaller die bij andere matchen het merendeel van de doelpunten maakte. Ook in aanval was zij even gedreven. 
Karlijn zag het meest op tegen de middenpositie, dat zag ze niet zo zitten. "Gewoon goed praten, Karlijn! Zoals jij het kan uitleggen, kan dat toch geen probleem zijn? Het lukt je wel." Ze vindt zelf dat haar mama het kan uitleggen, maar zij niet. 
Kasper heeft alweer mooie dingen laten zien zowel in verdediging vooraan als  jager, als achteraan om dekking te geven én om om bijstand te roepen. In aanval was hij ook zeer doelgericht maar het was soms opletten voor loopfouten. 
Joran was onze cruciale man in het doel tegen Dendermonde die hen op de valreep van de winst hield met enkele mooie reddingen. Op pivot stond hij af en toe net te dicht bij de cirkel waardoor een paar mooie doelpunten werden afgekeurd. Misschien kwam dat ook omdat hij net iets te laat werd aangespeeld.
Senne was ons sluitstuk in de "finalematch", en wat voor één! Hij deed geweldige reddingen en hij dwong de Gentenaars zo zuiver te schieten dat zij - ongelukkig voor hen - op een kantelmoment de bal op de lat schoten. Ook in aanval toverde hij veel uit zijn hoed.
Ferran heeft verdedigend een sterk tornooi gespeeld, hij maakte het zijn tegenstanders niet gemakkelijk. In aanval ziet Ferran ook de openingen. Ook hij weet mooie assists te geven, maar gaat ook goed zelf naar het doel. Volgens Ferran mochten de winnaars van het tornooi getrakteerd worden. De grootste beker, een paasei en nog wat kleine eitjes... dat was precies nog niet voldoende. 
Men bedacht snel de beste speler van de ploeg te kiezen die dan op zijn beurt moest trakteren, maar die had geen geld. Ook hier hebben de welpen dus een coach in nodig! "Denk nu toch eerst eens na, het moet iemand zijn waarvan de mama of papa hier ook is." We riepen daarna Arthur bij de groep. "Arthur, ik heb eens rondgevraagd, ik moet het jou niet meer vragen want het is al zò duidelijk. Je hebt nu al de meeste stemmen... Wij verkiezen jou tot beste speler van onze ploeg op dit tornooi!" Terwijl Arthur stond te blinken en 3 cm groeide, volgde "En omdat het eigenlijk dus ook dankzij jou is dat wij dit tornooi hebben gewonnen, moet jij ons allemaal trakteren." Verrassend zei Arthur: "Oh, maar dat is geen enkel probleem hoor, mama is hier, ik zal het haar zeggen." waarop iedereen begon te lachen.
We hebben het toch maar opgebiecht aan Arthur en ondanks ons stout plan stonden boven in de cafetaria onverwacht enkele borden met pannenkoeken te wachten zonder dat de verkiezing was besproken met de ouders. 

 

Het heeft ons gelukkig geen bloed (oef!) maar wel zeer veel zweet en ook wel één traan bezorgd, maar we waren heel blij met het resultaat.
Content, content, content! Weer een stapje gegroeid. 

 

En.... Ik heb er geleerd dat iedereen kan douchen in 12 minuten. Dat was de tijd tussen de laatste match en de prijsuitreiking. Iedereen kan dat, behalve Arthur, die die uitdaging aan hem liet voorbijgaan. Zelfkennis.

 

Kelly
 


Geschreven door: Kelly
Datum gepost: 11/04/2019
Aantal lezingen: 27

Terug
  
 
Copyright 2013 Handbalclub Evergem - Gebruiksovereenkomst - Privacybeleid - Powered by - Inloggen